" نورآباد لرستان(دلفان) "

شهر من دلفان (شهر من، من به تو می اندیشم)

شهر نورآباد لرستان(دلفان)

 

نورآباد(دلفان)

 

نورآباد شهری است در شمال غرب استان لرستان. این شهر مرکز شهرستان دلفان است و آب و هوایی سرد و کوهستانی دارد. طبیعتی زیبا برای گردشگری دارد. از جمله مناطق دیدنی آن محراب کوه می‌باشد. مردمانش با زبان لکی که جزو زبان های باستانی ایران (هند و اروپایی ) است صحبت می‌کنند.

دِلفان با جمعیتی بالغ بر ۱4۰ هزار نفر، منطقه‌ای در شمال غربی استان لرستانودر فاصله 90 کیلومتری شرق کرمانشاه ودر مجاورت استان همدان از شمال و استان ایلام از جنوب غربی ایران است.

مرکز آن نورآباد با جمعیت تقریبی 6۰۰۰۰ نفر است.دارای 500 پارچه ابادی میباشد که در حال حاضر 422 روستای ان دایر وبقیه خالی از سکنه شده اند در مغرب آن رودخانه‌های سیمره و گاماسیاب جریان دارند.و در جنوب شرقی ان رودخانه کشکان جاری است همچنین رودخانه بایور(باداور)از میان شهر نوراباد می گذرداین منطقه کوهستانی و سردسیر استواز دیر باز محل ییلاق طوایف دلفان بوده است. محصول آن غلات، صیفی‌جات، لبنیات و پشم می‌‌باشد.

همه ساکنان دلفان به زبان لکی مکالمه می کنند. لکی گویش طوايف لَک است. گویش لکی از زبان‌های ایرانی شاخه شمال غربی است. زبان شناسان لکی را در شاخه زبان‌های کردی از شاخه زبان‌های ایرانی‌ تبار غربی قرار داده‌اند حدود یک‌ونیم میلیون نفر شامل یک میلیون نفر با زبان مادری به این زبان سخن می‌گویند.

جمعیت

بنا بر سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، جمعیت نورآباد لرستان ۵۶٬۴۰۴ نفر بوده است .

بنا بر سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۰ مرکز آمار ایران، جمعیت نورآباد لرستان۶۰،۲۳۴ نفر بوده‌است

بخش ها و دهستانها

این شهر در طول ۴ سال اخیر بیشترین پیشرفت را داشته‌است و تقریبا وسعت آن ۱٬۵ برابر شده‌است. بزرگترین پارک آن پارک هاشمی است که در قسمت شمالی شهر واقع شده‌است ولی پارکهای زیبای دیگری چون پارک سیمرغ و پارک صخره‌ای را دارد.

                                     منبع<<ویکیپدیا>>

+ نوشته شده در  سه شنبه 1391/05/10ساعت 13:58  توسط  جهان جمشیدی  | 

اطلاعاتی مفید از کشاورزی در شهر دلفان

 

سیمای کشاورزی دلفان

شهرستان دلفان در شمال غربي استان لرستان، جنوب غربي استان همدان و در جنوب شرقي استان كرمانشاه واقع شده است. دلفان با 2700 كيلومتر مربع وسعت، در دل سلسله جبال زاگرس واقع و دو رشته كوه گرين از سمت شمال و شمال غربي و سفيد كوه از سمت جنوب و جنوب غربي آن را مانند حصاري در بر گرفته اند.

دلفان داراي 150357 نفر جمعيت است كه 60% در روستا و40% در شهر نورآباد ساكن هستند.شهرستان سردسير دلفان ، به طور متوسط 1877 متر از سطح دريا ارتفاع داشته و ميانگين بارندگي درآن529 ميليمتر است. وتعداد روزهاي يخبندان سالانه به طور متوسط 104 روز ميباشد.

شهرستان دلفان داراي دو بخش، بنامهای مرکزی وکاکاوند و ده دهستان(1-خاوه شمالی2-خاوه جنوبی -3 میربگ شمالی 4-میربگ جنوبی 5- نورعلی 6-نورآباد 7-کاکاوند غربی 8-کاکاوند شرقی 9-  اتیوند شمالی10- اتیوند جنوبی)و440روستا داراي سكنه و87روستای خالی از سکنه می باشد.   عمده فعالیت مردمان این دیار کشاورزی است که در اراضی دیم وآبی با امکانات موجود و با ضریب مکانیزاسیون حدود5/1اسب بخار در در راستای توسعه شهرستان وخودکفایی در تلاش وکوشش مضاعف می باشند .وجود امکانات بالقوه در زمینه کشاورزی وصنعت ونیروی کار ارزان این شهرستان را از جمله شهرستانهای متمایز استان لرستان  محسوب کرده است .

با وجود وسعت خیلی زیاد حوزه آبریز آن  هر ساله حجم بسیار زیادی  ازروان آبها براحتی از دسترس اراضی قابل کشت خارج میگردد و بدین لحاظ توجه مسئولین امردر مهار روان آبها گام اساسی خواهد بود تا این خطه از میهن اسلامیمان ازخشکسالی کمتر خسارت ببیندو در کوتاه مدت موجب توسعه اشتغال  خانوار های بهره بردار  ودر بلند مدت ما را در راستای توسعه اقتصادی یاری خواهد نمود.لذا جا دارد درآستانه تدوین برنامه پنجم توسعه چالشها ومشکلات فرا رو را برر سی  تا با دیدی کارشناسانه تر نسبت به حل معضلات اقدام شود.

 

 

میزان اراضی زراعی24،000هکتارآبی و100،000 هکتار دیم و 98،423 هکتارمرتع و88،500 هکتارجنگل.

میزان اراضی باغی 2.800 هکتارمی باشدکه 800 هکتارآن گردو و300  هکتارهسته داران غیر بارور می باشد.

 

&   منابع آب

*      تعداد قنات : 75 رشته

*      تعداد چاه عمیق و نیمه عمیق : 123 حلقه

*      تعداد  بند انحرافی : 20 بند

*      تعداد استخر ذخیره آب : 40 واحد

*      تعداد ایستگاه پمپاژ : 4 دستگاه

*      سطح آبیاری بارانی و قطره ای : 250 هکتار    

نام محصول

سطح زیر کشت

عملکرد (kg/ha)

تولید کل (تن)

گندم آبی

7900

3000

23700

گندم دیم

36000

600

21600

جو آبی

500

3200

16000

جو دیم

20000

750

15000

چغندر قند

305

40000

12200

کلزا

52

2000

104

سیب زمینی

200

50000

10000

گیاهان علوفه ای

5400

6500

35100

گیاهان جالیزی

220

30000

6600

نخود دیم

37800

700

26460

سایر محصولات

11623

-

-

گردوی بارور

800

1700

1360

هسته داران بارور

900

5500

4950

                                                      

 

 


برچسب‌ها: با تشکر از دوستی که این اطلاعات را ارسال نمودند
+ نوشته شده در  جمعه 1392/05/18ساعت 15:20  توسط  جهان جمشیدی  | 

تحول زبان فارسی و ریشه زبان لکی

درتاریخ تحول زبانهای ایرانی سه دوران اصلی ومهم قائل شده اندو این تقسیم بندی بیشتر ناظر به ساختمان زبان ودرجه تحولات آنست تا به زمان تاریخی آن:
1- دوره باستان: از کهنترین زمانی که آثار ونوشته هایی به جا مانده آغازمی شودوتا انقراض دوره هخامنشیان پایان می پذیرد. زبان پارسی باستان که گویش ایرانیان جنوب غربی بوده ودرشاهنشاهی هخامنشی زبان رسمی دولتی شمرده شده ودرسنگ نبشته های شاهان این خاندان بکار می رفته است.
2- دوره میانه: دوران زبانهای میانه را باید از آغاز پادشاهی اشکانیان تا ظهور اسلام دانست . از زبانهای ایرانی میانه زبان پهلوی دری  می باشد که از اواسط عهد اشکانی رسمیت یافت.و پادشاهان ساسانی که از جنوب غربی ایران برخاسته بودند بموازات گویش جاری خود آن زبان را در سنگ نبشته های یادگاری بکارمی بردند سپس گویش جنوب غربی که زبان فرمانروایان ساسانی بود وآنرا پارسیک می خوانیم زبان دولتی و اداری شد.
3- دوره جدید: از جمله مهمترین آنها زبان پارسی دری است که ریشه فارسی امروز است . اما نکته ای مهم اینست که به ان زبانهای قدیمی لفظ فارسی دلالت داده می شود و پارسی باستان و پارسی پهلوی میگویند که درست نیست (سیاست شاه مبنی بر فارسی کردن همه چیز )در حالیکه زبانهای دوره میانه ودوره باستان نامشان پهلوی و زبان باستانی ایران است که کمترین شباهتهائی به فارسی امروزه دارند وفارسی کنونی دری است یا تاجیکی که تغیراتی پیدا کرده است .

دارمستر فرانسوی تصور می کند وحتی عقیده دارد که زبان اوستایی همان زبان مادها بوده است .ازسوی دیگر این نکته مسلم است که مادها وپارسی ها بسبب تعلق به نژاد آریائی وزندگی کردن در کنار یکدیگر دارای زبانی یکسان بوده واز لحاظ ابزار سخنی  تفاوت چندانی با یکدیگر نداشته اند.

جمع آوری اوستا از زمان اشک بیست ودوم بلاش اول پادشاه اشکانی که زرتشتی متعصبی بود شروع شدودرزمان اردشیر بابکان موسس سلسله ساسانیان اتمام یافت.

اما دراین میان زبان لکی به کدام یک از زبانهای قدیم ایرانی منتسب است .در واقع تحقیقات زیادی در مورد ریشه زبان لکی صورت نگرفته است

سرهنري راولينسون اولين كسي است كه به طور مشخص متوجه رابطه بين زبان لكي با زبان پارسي باستان شد. وي مي‌گويد: (زبان لري (لكي) با كردي كرمانشاهي كمي فرق دارد و اگر كسي به يكي از اين دو گويش آشنا باشد ديگري را به راحتي ميفـهمد) تاكنون اين گويش‌هاي رايج در منطقه كوهستاني زاگرس را بازمانده زبان پهلوي مي‌دانستند ولي عقایدجدیدتری وجود دارد که زبان لکی مشتق شده از فارسي باستان است  كه همزمان با زبان پهلوي به طور جداگانه و مشخص صحبت مي‌شده است. ودکتر خانلری در تاریخ زبان فارسی نیز اشاره ای به گویش لکی داشته است.

  درمجموع  می توان گفت زبان لکی یک زبان زیبا و آهنگین است که واژه های باستانی و کهن فارسی به قدر زیادی درآن  وجود دارد. و شکل قدیمی و اصیل برخی واژه ها و شیوه ی جمله بندی اصیل در این زبان  باعث می شود که ابراز نمود زبان لکی به جا مانده ی زبان های پارسی باستان و پهلوی است.ودراین زبان واژه هایی می توان پیدا کرد که با زبان های پهلوی اشکانی و پارسی میانه مشترک هستند.ازاینرو می توان گفت که مهم ترین مآخذ لکی زبان پارسی باستان است همچنین زبان لکی باقی مانده زبان اوستایی است و شباهت بسیار زیادی در مورد ریشه های زبان لکی و اوستا دیده شده است.

منبع: سایت لکستان

+ نوشته شده در  یکشنبه 1389/07/18ساعت 17:1  توسط  جهان جمشیدی  | 

معرفی شهرستان دلفان

معرفی شهرستان دلفان:

دِلفان با جمعیت 633 137 نفر، منطقه‌ای در شمال غربی استان لرستان ودر فاصله 90 كيلومتري شرق كرمانشاه ودر مجاورت استان همدان از شمال و استان ايلام از جنوب غربي ایران است.  ودر ارتفاع 1700 متری ازسطح دریا قرارگرفته است.

مرکز آن نورآباد است ودر مغرب آن رودخانه‌های سیمره و گاماسیاب جریان دارند.و در جنوب شرقي ان رودخانه كشكان جاري است همچنين رودخانه بايور(باداور)از ميان شهر نوراباد مي گذرد.

 زبان مردم این منطقه لکی است. نام دلفان در اصل بر مجموعه طوايفي  ساكن در غرب فلات ايران اطلاق ميشود وهمچنين دلفانیهاي تبعيدي به كلاردشت مازندران وحوالي قزوين وشمال خراسان ونقاط ديگر ايران از همين طوايف ميباشند.

وسعت:

وسعت آن 4200 کلیومتر بوده ویک شهر بنام نورآبادودوبخش مرکزی وکاکاوند دارد.تعدادآبادیهای آن 524 روستا می باشد.

شکل گیری شهر:

بعداز شهریور سال 1320 پاسگاه ژاندارمری دراین منطقه مستقرمی گردد.ودرسال 1328 این شهر با 150 خانوار دراراضی طایفه نورعلی شکل می گیرد .اولین طایفه ای که در شهر سکونت پیداکردند طایفه نورعلی بود.وبه تدریج طوایف دیگر مانند اولادقبادوبعد طایفه های ایتوند ،میربگ وکولیوند درشهرسکونت پیداکردند.

و درسال 1343 شهرداری دراین شهر تاسیس می گردد .

نرخ رشد جمعیت:

بین سالهای 45-55 نرخ جمعیت 14.5 درصد بوده ودربین سالهای 65-55 این عددبه 12.8 درصدرسیده ودرفاصله سالهای 65-70 حدود 6.5 درصد وبین سالهای 70-75 حدود 4.2 درصد می باشد.

جمعیت:

جمعیت این شهر 137385 نفرمی باشد که که حدود 56404 نفر در بخش نورآباد وبقیه درروستا ساکن هستند.که براین اساس 59 درصد روستانشین و41 درصد شهرنشین می باشند.(فایل آما رجمعیتی شهرستان دلفان قابل دانلود درمنوی دانلود لکستان می باشد)

جمعیت مرد

جمعیت زن

جمعیت شهری

جمعیت روستایی

جمعیت غیر ساکن

70514

67119

56530

81039

64

 مقاطع سنی

18ساله وکمتر

19 ساله

20-24

25-29

جمعیت

42110

3547

16135

13821

30-34

35-39

40-44

45-49

50-54

10448

7096

4923

5031

4349

55-59

60-64

65-69

70-74

75-79

3090

1993

1924

1547

1230

80-85

90-85

95-90

100-95

100به بالا

483

130

49

29

22

طبق آخرین آمارگیری تعدادخانوارهای این شهر12608 خانوار می باشد. که دارای تراکم  جمعیتی 5.4 می باشد.

وضعیت سواد:

نرخ بیسوادی درشهرستان دلفان 23.3 درصد است که دراین میان نرخ بیسوادی زنان 29 درصد است.

نوع مصالح درابنیه:

ازمجموع 5686 واحدمسکونی 17 درصد ساختمانها دارای  اسکلت فلزی ، 1درصد بتن آرمه ، 69.7 درصد آجروآهن و10 درصد آجروچوب می باشد.

شالوده  فیزیکی شهر سه خیابان اصلی است.که همچون دانه های تسبیح با محور اصلی شهر محلات با هم مرتبط می باشند.

آب وهوا:

آب وهوای این شهر کوهستانی بوده وفصل سرما گاهی تا 8 ماه طول می کشد.

ورنج دما بین 37-(5.9-)   می باشد.وتعدادروزهای یخبندان تا95 روز نیز به ثبت رسیده است

وضعیت تاریخی :
این شهرقدمت تاریخی زیادی دارد در نقشه ایران سه هزار سال قبل از میلاد این منطقه بنام دلفان ذکر شده است جایی که اقوام لولو بی ها می زیسته اند ودر نقش بیستون پادشاه آنها آنوبانی نی را که بردشمنانش غلبه کرده است نشان می دهد.از طرفی با مفرغهای بدست آمده از این منطقه  محل زندگی قوم کاسیان نیز ذکر شده است قومی که پادشاه آنها سکونخا بعد از شورش برداریوش پادشاه هخامنشی شکست خورده و تصویر آن با کلاهی نوک تیز در نقش بیستون دیده می شود.
این ش‍‍ه‍رس‍ت‍‍ان‌ ب‍ي‍ش‌ ‌از 300 ت‍پ‍ه‌ ب‍‍اس‍ت‍‍ان‍‍ي‌ د‌ارد ك‍ه‌ در ‌اس‍ت‍‍ان‌ رت‍ب‍ه‌ ن‍خ‍س‍ت‌ ر‌ا د‌ارد.             

م‍ت‍‍اس‍ف‍‍ان‍ه‌ ت‍‍اك‍ن‍ون‌ ت‍ن‍‍ه‍‍ا 62 ‌اث‍ر ت‍‍اري‍خ‍‍ي‌ و ب‍‍اس‍ت‍‍ان‍‍ي‌ ش‍‍ه‍رس‍ت‍‍ان‌ دل‍ف‍‍ان‌ در ف‍‍ه‍رس‍ت‌ م‍ل‍‍ي‌ ب‍ه‌ ث‍ب‍ت‌ رس‍ي‍ده‌ ك‍ه‌ ‌اي‍ن‌ م‍‍ه‍م‌ ت‍وج‍ه‌ ب‍ي‍ش‍ت‍ر م‍س‍وولان‌ م‍رب‍وطه‌ ر‌ا م‍‍ي‌ طل‍ب‍د.

منبع

+ نوشته شده در  جمعه 1389/06/26ساعت 3:21  توسط  جهان جمشیدی  |